"Os instrumentos musicais na tradición galega" de Pablo Carpintero é un libro que, segundo o autor, pretende poñer de manifesto a nosa riqueza de instrumentos musicais e aproximarnos á súa historia. O libro comeza cunha clasificación sistemática dos instrumentos galegos seguindo a Sachs para despois propoñer o propio autor unha clasificación galega dos mesmos, baseada na dicotomía facer melodía/facer acompañamento (ruído) enriquecida con cuestións como quen toca, como toca, onde toca, con quen toca, para que toca, por que toca, para quen toca. Sen embargo, á hora de presentar os instrumentos galegos o autor emprega a clasificación sistemática de Sachs e Hornbostel.
De cada instrumento trátase a súa orixe e historia, o modo de construílo, as formas de facelo soar, con fotografías e ilustracións de grande calidade. Ademais, é frecuente que se recollan cantigas onde o instrumento é o protagonista, de xeito que obtemos valiosa información sobre o contexto socio-cultural que encerra o uso de cada instrumento.
A calidade e sistematización da información, as magníficas fotografías e ilustracións, o contexto social e cultural que se reflicte na presentación de cada instrumento, fan que a consideremos unha obra importante e básica para o coñecemento da nosa riqueza instrumental e poidamos así protexer e difundir o noso patrimonio.
Última actualización feita o Sábado, 27 Febreiro 2010 11:29
Os preludios de Rachmaninov
Sábado, 30 Xaneiro 2010 11:44
administrador
Sergei Rachmaninov(1873-1943) foi un excelente compositor, ademais de afamado intérprete e director. Na súa música pódese albiscar anacos de música popular rusa, pero de tal xeito que soa a música universal, unha música que podemos facer nosa e coa que todos podemos sentir o que o compositor desexa transmitir. O fracaso da súa primeira sinfonía causoulle unha tremanda depresión que o inhabilitou para a creación musical durante un tempo. Grazas a un tratamento psicolóxico con bos resultados, Rachmaninov saíu da súa crise e compuxo esa serie de obras impresionantes que comezou coa Segunda Sinfonía, os catro concertos para piano e orquestra, varios poemas sinfónicos e a música para piano.
Ser un virtuoso do piano e, á vez, posuír a inspiración precisa, fan que as obras pianísiticas de Rachmaninov brillen con luz propia. Os preludios para piano constitúen unha mostra disto. Imos propoñer a escoita de dous preludios op 23 magníficante interpretados por Nikolai Lugansky.
Preludio op 23 nº 5 -> Brillante, potente, con forma ternaria (parte A moi rítmica e portentosa, parte B con melodía romántica e brillante, unha especie de accelerando leva á repetición da parte A con diferenzas).
Preludio op 23 nº 4 -> Unha melodía íntima, sinxela, suxerente, profunda, construída a base dun deseño que se amplía por progresións. O intérprete está xenial...
200 anos do nacemento de Robert Schumann
Domingo, 17 Xaneiro 2010 21:09
administrador
Robert Schumann naceu o 8 de xuño de 1810 en Zwickau e finou en Bonn en 1856, polo tanto, este ano 2010 tamén se celebra o 200 aniversario do seu nacemento.
Schumann foi un compositor que levou ata o extremos os cánones propios do romanticismo musical. Cultivou a composición para piano, música de cámara, sinfónica, o lieder... As súas sinfonías amosan unhas combinacións tímbricas moi persoais que lle confiren grande orixinalidade. Na xénese da súa linguaxe musical propia, a polifonía xoga un papel moi importante. Ademais, tamén foi crítico musical e apoiou o talento de varios compositores xóvenes da súa época, entre eles, Johannes Brahms.
O seu catálogo de obras é moi amplo. Aquí ilustraremos este artigo con algunha peza pouco coñecida, como pode ser algún dos Estudos op 56 para piano con pedal, que hoxe adóitanse tocar en órgano. A súa obra máis completa para órgano son as Seis fugas sobre o nome de Bach opus 60. Aquí teñen o Estudo nº 4 op 56, nunha excelente intepretación do organista Thomas Murray. Que música máis entrañable...!!!
Última actualización feita o Domingo, 17 Xaneiro 2010 21:26
Barcarola - Os contos de Hoffmann - Offenbach
Venres, 08 Xaneiro 2010 12:07
administrador
No Concerto de Aninovo 2010, a Orquestra Sinfónica de Viena dirixida por George Prêtre interpretou na segunda parte unha obertura de Offenbach, que logo o compositor empregaría na Barcarola da ópera Os contos de Hoffmann.
Isidro Vidal realiza unha nova e fermosa presentación con este tema que pon a disposición de todos nós.
Pergolesi (1710-1736) pasou grande parte da súa vida na corte de Nápoles. A súa fama como compositor de óperas bufas percorreu todo o continente europeo e, entre outras cousas, favoreceu unha famosa liorta en París entre os defensores da ópera seria francesa e os da ópera cómica italiana.
A súa ópera máis coñecida é A selva padrona, unha ópera cómica, (que orixinariamente era un intermezzo pertencente á ópera seria Il prigioniero superbo). Tamén destaca O frade namorado ou L'olimpiade. Compuxo ademais, música sacra e secular.
Sen dúbida, a obra que pasou á historia e que aínda goza hoxe de grande aprecio polo público e polos intérpretes é o Stabat Mater, esa obra que trata da dor dunha nai ao ver sufrir e morrer ao seu fillo. A música expresa sentimentos de laio, de perda, de ausencia, de dor, pero todo isto bastante contido...
Nesta versión temos a unha soprano e unha contralto como voces:
En cambio, nestoutra versión temos a un rapaz facendo de soprano e a un contratenor facendo a voz de contralto. Tamén cambia un chisco a instrumentación...:
Última actualización feita o Mércores, 06 Xaneiro 2010 10:34
