A Sinfonía nº 45 de Haydn presenta un Finale cun carácter reivindicativo. A obra foi escrita para o príncipe Nikolaus Estherházy, nunha época na que os músicos permaneceron moito tempo no pazo de verán en Eszterháza. Dado que os músicos querían voltar a casa coa súa familia, Haydn compuxo o último movemento, no adaxio final, de tal xeito que cada músico deixa de tocar, apaga a súa candea e vaise… vanse pouco a pouco ata que ao final só quedan o propio Haydn e o concertino da orquestra tocando coa sordina. A mensaxe foi captada polo príncipe e os músicos puideron, ao rematar o concerto, volver a casa.

Versión de Giovanni Antonini coa agrupación Il Giardino Armonico: